Şimdi ki hatunların çabalarını düşündüm de bi an durup dururken;
Bir sürü kıyafeti olsun, en popüler yerlerde yemek yesin, en bilindik markaları giysin, düzgün bir işi olsun, hatta bir de düzgün bir eşi olsun…
Hepsi oluyor, su akıp! yolunu buluyor da son seçenekte bir zorlama, bir ısrardan sebep dikiş tutturulamıyor.
Düzgün sanıyorsun o adamı, ama uyarılara aldırış etmiyorsun, sonra olmayınca oturup neden ağlıyorsun?
Bir nefes al, sevgili olmadan da sürer hayat… Tamam ihtiyacındır, anlıyorum ama, burdaki temel ihtiyaç bir sevgili tarafından sevilmek ise (ki ben böyle olduğunu umut ediyorum) seni sevmeyen adamlarla vakit harcamak niye?
Hem sevse bile kendinden ödün vermek neden? Kendini sınırlamak, sıkmak? Senin sevme şeklin kendini mahvetmek mi? Evet evet ben sana soruyorum, cevabı kendine ver, beni ilgilendirmez…
Ah pardooon! Sen istedin onu değil mi? Olmazsa olmazdı, unutmuşum…
Koyduğun bütün KriterleR, "olsuunn!!!!" "olmalıııı!" ısrarlarının yanında küçücük kalıp unutuldular değil mi senin tarafından?
Bu ısrarlarla kalbini de kandırdın. Seviyorsun sanışını geçiyorum, aşık oldum diyorsun ya sonunda, hani ağlayıp, dövünüp, ölüyorsun ya, pes! diyorum sana.
Küçük bir çocuk gibi, sadece ısrarla, bencillikle ilişkiler kurduğun sürece mutlu olamayacaksın benden söylemesi.
Uygulamak ya da uygulamamak, işte bütün "tercih" bu 😉
*hzl'12*